Nuna's

Nuna8 has prolonged their world championship title for the sixth time. They finished with a time of 33 hours, 26 minutes and 12 minutes. The runner-up was only 8 minutes behind us, i.e. on a total distance of 3022 km: making this the most exciting edition of the Bridgestone World Solar Challenge to date. The Nuon Solar Team took the lead only in the fourth day; and did not give up its position. 

Nuna8 was 30 kilograms lighter than Nuna7 and her aerodynamic performance was increased by 9%, but still the competition was stronger than ever. Especially due to the similar design choice: an asymmetric four-wheeled car. 

An additional challenge was the fact that all equipment for static charging had to be included within the solar car. This implied that Nuna8 was the first Nuna which was able to be charged autonomously.

Facts and figures
 

Facts and figures
 

Nuna7 is de eerste vierwielige zonnewagen van het Nuon Solar Team en heeft de World Solar Challenge 2013 gewonnen. Deze wagen was de eerste die een lenzensysteem gebruikte, concentrators, waarmee we meer energie binnenhaalden dan de tegenstand. Het revolutionaire asymmetrische ontwerp zorgde er voor dat onze luchtweerstand wederom zeer laag was. Nuna7 reed als eerste over de finish en deed dat in 33 uur en 3 minuten met een gemiddelde snelheid van 90.71 kilometer per uur.

Doordat de toegestane dimensies van de zonnewagen beperkt werden, kon het zevende Nuon Solar Team niet meer de topshell van de wagen met de volle toegestane 6 vierkante meter met zonnecellen vullen. Er bleef een halve zonnecel oppervlakte over. Om deze ook te benutten keek het team naar concentrators van Semprius. Dit is een lenzensysteem waarmee een groot oppervlakte aan zonlicht op een klein oppervlakte zonnecel wordt gefocust. Deze cellen werden uitgeklapt wanneer de wagen stilstond, tijdens control stops en in de ochtend en avond. De tegenstand van Nuna7 was hier niet op gekomen en deze innovatie heeft bijgedragen aan de winst.

Omdat Nuna voor het eerst vier wielen moest hebben, is er creatief gekeken naar het aerodynamisch ontwerp. Een asymmetrisch ontwerp bleek de minste luchtweerstand op te leveren, dus werd de coureur aan de zijkant van de auto geplaatst en de elektronica aan de andere kant. Dit leverde wel een uitdaging op qua stabiliteit en qua stuursysteem, dat hierdoor door een smalle doorgang moest gaan om de niet-stuurkant aan te kunnen sturen. Dankzij dit ontwerp had het team een voorsprong op gebied van luchtweerstand.

De normale zonnecellen waren ook geoptimaliseerd. De Sunpower cellen waren van onevenaarbare efficiëntie. Een extra voordeel was een nieuw laminaat over de zonnecellen. Naast het betrouwbare Gocherman laminaat, hebben we dit jaar een nieuw laminaat toegepast van SunCat. Dit laminaat uit Amerika heeft ons een goede dienst bewezen.

Facts and figures
 

Nuna6 finished the World Solar Challenge 2011 in 33 hours and 50 minutes, with an average speed of 88,60 kilometers per hour. Which made them the runner-up of the competition.

Nuna6 was in 2011 the lightest Nuna ever built, with a weight of 145 kilograms. That is 15 kilograms less than her predecessor! Her aerodynamic performance was moreover improved: 10% compared to Nuna5. 

A noteworthy design adaptation was the application of carbon vibre, a material abunantly used in Formula 1. This enabled us to make great steps in reducing her weight. 

This was the first Nuna with an on-board computer, which was used to manage all electronics in the solar car. This reduced the weight of the car and resulted in a more efficient electronic system. 

Facts and figures
 

De vijfde wagen van het Nuon Solar Team reed de World Solar Challenge 2009 uit in 32 uur en 38 minuten. De gemiddelde snelheid hierbij was 91,88 kilometer per uur. In tegenstelling tot haar vier voorgangers, wist Nuna5 geen gouden medaille te winnen en moest zij genoegen nemen met een tweede plaats.

Nuna5 was met 161,2 kilogram toch een stuk lichter dan Nuna4, het scheelde 40 kilogram! Daarnaast had zij 25% minder luchtweerstand dan haar voorganger na productie. Een andere vernieuwing waren de banden. Deze moesten nu vanuit de wedstrijdreglementen bij alle teams voorzien zijn van profiel. 

Helaas was Nuna5 twee weken voor de World Solar Challenge van de weg af geraakt, waardoor vrijwel de gehele wagen opnieuw in elkaar moest worden gezet, binnen twee weken. Hierdoor was de afwerking niet perfect en presteerde de wagen enigszins minder goed dan hoe hij was ontworpen. Desondanks is het een geweldige prestatie geweest dat de wagen binnen 2 weken opnieuw is opgebouwd en alsnog een tweede plek wist te bemachtigen op de World Solar Challenge 2009.

Facts and figures
 

Bij Nuna4 waren de regels van de World Solar Challenge ernstig aangepast ten opzichte van haar voorgangers. Desondanks heeft de wagen de race uit weten te rijden in 33 uur en 17 minuten. Hierbij had zij een gemiddelde snelheid van 90km/h en behaalde Nuna4 de winst op de World Solar Challenge 2007.

Tijdens de race is echter wel een topsnelheid bereikt van 142 kilometer per uur. Het grote verschil in racetijd ten opzichte van haar voorganger lag aan een verandering van de regelgeving van de wedstrijd. Het zonnepaneeloppervlakte werd van 9 vierkante meter teruggebracht naar 6 vierkante meter, waardoor minder energie-inkomsten beschikbaar waren.

Ook de coureurspositie werd aan strengere regels getoetst, waardoor de canopy (de overkapping van de coureur) veel groter werd. Dit leverde meer luchtweerstand op en resulteerde in een lagere gemiddelde snelheid.

Door goed met deze nieuwe regels om te gaan verscheen alsnog een winnende zonnewagen van de TU Delft aan de finish van de World Solar Challenge 2007.

Facts and figures
 

Nuna3 is nog steeds de snelste zonnewagen aller tijden. In 2005 won de zonnewagen de World Solar Challenge met een gemiddelde snelheid van 103 kilometer per uur. De tijd die het team nodig had om de 3021 kilometer af te leggen, was 29 uur en 11 minuten.

Deze zonnewagen was de eerste zonnewagen in de World Solar Challenge die een adaptive cruise control bezat. Dat betekent dat de ideale snelheid (en dus energie-uitgave) die bepaald werd door Mission Control, direct naar Nuna werd gestuurd. De wagen kon zonder invloed van de coureur haar snelheid aanpassen. Mission Control is een wagen die alle weersvoorspellingen en metingen omzet in een snelheidsadvies om de energie zo efficiënt mogelijk te gebruiken.

Het gewicht van de wagen was teruggebracht tot zo’n 189 kilogram en de aerodynamica had een CdA waarde die gereduceerd was tot ongeveer 0,07.

Nuna3 was de laatste zonnewagen die een onbeperkt oppervlakte Gallium cellen mocht gebruiken en een erg voordelige zithouding kon realiseren. Hierna zijn de regels van de World Solar Challenge aangepast, waardoor een dergelijke snelheid bij de volgende Nuna’s een stuk lastiger te behalen was.

Facts and figures
 

Nuna2 wist de World Solar Challenge 2003 met een gemiddelde snelheid van ruim 97 km/uur te verracen. Dit was een tijd van 31 uur en 5 minuten.

Tijdens de race heeft Nuna2 een snelheid behaald van 130 kilometer per uur. De doorslaggevende factor van overwinning was het professionele volgteam. Dit team kon telkens de meest voordelige snelheid bepalen door weersvoorspellingen te koppelen aan verwachte energie-inkomsten. Ook waren de bandenwissels geöptimaliseerd, deze duurden maar 4 minuten, in tegenstelling tot de 12 minuten die andere teams nodig hadden.

Nuna2 woog 250 kilogram, dat is 30 kilo lichter dan haar voorganger. Daarnaast was de aerodynamica naar iets minder dan 0,9 CdA waarde gebracht. Beide resulteerden in een lagere lucht- en rolweerstand, waardoor tijdens een tour door Europa na de World Solar Challenge een snelheid van 145 kilometer behaald kon worden!

Facts and figures
 

Nuna, de eerste Nederlandse zonnewagen, volbracht de 3021 km race in 32 uur en 39 minuten. De gemiddelde snelheid was 91,8 kilometer per uur.

Het duurde drie jaar om de wagen tot stand te laten komen. Ramon Martinez en Tim de Lange begonnen met het ontwerp van de wagen in de winter van 1999; in 2001 stond ze aan de start van de World Solar Challenge. Met de eerste deelname van de TU Delft aan de wedstrijd won Nuna het wereldkampioenschap in Australië.

Nuna woog 280 kg en had een aerodynamica CdA die iets onder de 0.1 lag. Sindsdien zijn deze factoren elke nieuwe Nuna bijgeschaafd, resulterend in steeds betere tijden.

Facts and figures