Mijn naam is Pier van Zonneveld, teamleider van het Nuna6 team, oud Raad van Toezicht lid, maar boven alles helemaal Nuna-gek…
In 2010 stapte ik aan boord van de “bullet train” genaamd het Nuon Solar Team project. En een bijzonder project, dat is het!
Zodra je bent geselecteerd voor het team, hoor je bij de Nuna-familie. Een altijd maar groter wordende, warme familie met een bijzonder rijke geschiedenis gevuld met spannende verhalen en bijzondere herinneringen.
Na een race in Japan (2010), twee races in Australië (2011, 2013) en een race in Zuid Afrika (2014) is er voor mij voldoende kans geweest om bijzondere herinneringen op te doen, maar is er ook voldoende tijd geweest om herinneringen van anderen mee te krijgen in de vorm van bijzondere verhalen.
Hoe de film “race the sun” een van de aanleidingen was om het project te beginnen, hoe de naam “mission-control” is ontstaan, de bijzondere codenamen die zijn bedacht voor bepaalde “target speeds” tijdens de race, wat te doen als de bestuurder van mission control moet plassen, en “succes is een keuze” zijn slechts enkele voorbeelden hiervan die nog steeds vaak naar boven gehaald worden bij team bijeenkomsten.
Sinds ik aan boord ben gestapt van de “bullet train” ben ik één van de gelukkigen die kan meepraten over hoe het voelt om een eigen zonnewagen te ontwikkelen, bouwen en racen. Maar ook hoe het is om sponsoren aan het project te binden en hoe het is om daar mee samen te werken… En hoe gaaf de momenten zijn, dat je trots kijkt naar hoe goed je team presteert.. En hoe bijzonder het is om met een zonnewagen door bosbranden te rijden… En hoe het is om tijdens de race verzorgd te worden door Wubbo Ockels (“broodje met kaas, of pindakaas Pier?”)… En hoe het is om samen te werken met de enige echte team boeddha… En hoe gek we met het team zijn in onze oranje kleding met Bert Keampfert over de stereo installatie midden in de woestijn… En hoe leuk het is om de nationale televisie in Australië wijs te maken dat we altijd “bier en tieten” zingen met z’n allen vlak voor een groots moment… En ga zo maar door… Zoals ik al zei; een bijzonder project, dat is het!
De herinneringen
1) De fontein
Als mij dan gevraagd word om één bijzondere herinnering uit te kiezen voor de Monday Memories, dan is er toch één die er met kop en schouders bovenuit steekt. Een moment, dat alle Nuna leden bij zal blijven; het zwemmen in de fontein bij de finish.
Als sinds jaar en dag een traditie die, voor zover ik weet, door het Nuon Solar Team in het leven geroepen is in 2001.
En als er bij de finish geen fontein is, dan bouwt het Nuon Solar Team er wel een. Is het niet mogelijk om een fontein te bouwen, dan creëert het team wel een champagne/bier douche als nooit tevoren. En als het even kan, zorgt het Nuon Solar Team ook nog voor de muziek, verlichting en rookmachine. Gewonnen of niet, de finish wordt altijd in stijl gevierd. Weer of geen weer, er zal gezwommen worden. Niet alleen met ons team, maar met alle teams. Of ze nou willen of niet, we vieren de finish samen in de fontein.
Elke keer weer een bijzonder moment, waarvan ik ontzettend blij ben dat ik er deel van uit heb kunnen maken.
Pier van Zonneveld, Teamleider Nuna6
2) Nuna 2009
Wubbo en ik komen ruim een week voor de race aan. Wubbo is er weer klaar voor en gaat gelijk aan de gang. Die zie ik alleen nog maar in de garage bij de school. Bink en Oscar zijn onderdeel van de support-crew dit jaar en als ik me goed herinner rijden zij de Meteo-wagen. Wubbo gaat gelijk vragen hoe het met de muziek zit. Voor hem is dat winning factor nr.9!!! Racen is winnen - winnen is feest - feest is muziek - racen is muziek. Die luidsprekerboxen moeten top zijn… Er wordt onderhandeld en gesmoezeld. Oscar en Bink verdwijnen… Ineens komen ze terug met een werkelijk sublieme geluidswagen.
Iedereen blij. Hoe blij? Nou dat merkten we wel tijdens de race aan het effect van de combinatie luidspreker-boxen en African Safari s’morgens in het kamp bij zonsopgang… Iedereen klaarwakker!!! Maar toch ook passend muziekje voor een dansje bij het kamp.
Joos Ockels
3) Mijn Nuna-raadsel
Ik ben 4 keer in Australie geweest.
Heb er toch in totaal al bijna 3 maanden doorgebracht.
Heb minstens 12.000 km gereden.
En…
Heb maar 1 straat gezien.
En…
Heb de woestijn in alle facetten beleefd.
Overdonderd door de kleuren.
De mooiste sterrenhemel ooit.
De meeste spanning beleefd.
De leukste mensen ontmoet.
En altijd met als doelstelling,
stilstaan bij die ene plek,
want daar moet DE foto gemaakt worden.
Joos Ockels
4) Nuna 2013
Wel gaan - niet gaan? Zeker ‘we gaan’.
Vol goede moed.
Die ziekte moet maar even wachten.
Optimisme is een verantwoordelijkheid.
Heb het team te weinig gezien.
Potverdorie ze kletsen teveel.
Kom op we gaan aan de gang.
Niet meer zeuren.
De 8 winning factors.
Winnen willen we.
Winnen kunnen we.
Winnen wil ik.
We winnen.
Joos Ockels
