• wubbo2

De Week van Wubbo blog 4: Jorrit Lousberg

Geplaatst op 05-07-2018

Wubbo was een bijzondere man en het voelt als een regelrecht voorrecht hem gekend te hebben. Vanaf de eerste kennismaking tijdens de sollicitatie voor het team van Nuna 3, tot en met zijn laatste race in Australië in 2013, heb ik ontzettend veel van hem geleerd en met hem gelachen. Plezier maken kon hij als de beste. Hij was er ook van overtuigd dat plezier maken en grote prestaties leveren heel goed samen kunnen gaan en elkaar zelfs kunnen versterken. Iets wat gelukkig nog steeds in het DNA van het Nuon Solar Team zit en hopelijk nooit verdwijnt. Ook heb ik van Wubbo geleerd dat brutalen de wereld hebben. De combinatie van deze twee lessen doet mij terug denken aan een anekdote uit de nazomer van 2004.

Het Nuon Solar Team ging met de Nuna 2 onder regie van toenmalige sponsor ESA op promotour door Scandinavië. We begonnen in Oslo en gingen via Gotenburg, Stockholm en de oostkust van Zweden helemaal naar Kiruna en Narvik, boven de poolcirkel.

Ergens halverwege de trip zou er een fotoshoot plaatsvinden voor een Zweeds automagazine. De locatie die hiervoor geregeld was door het magazine, was het demo-circuit van Volvo. Dit was een bochtig circuit en op de parkeerplaats stonden circa 30 spiksplinternieuwe Volvo’s.

Het wachten op het “juiste licht” voor de Zweedse fotograaf duurde erg lang en het team inclusief Wubbo verveelde zich kapot, totdat Wubbo met een ondeugende grijns van oor tot oor concludeerde dat “alle sleutels op het dashboard lagen”. Niet heel veel later scheurde een spiksplinternieuwe Volvo met een astronaut achter het stuur over het circuit. De vertegenwoordiger van Volvo ter plaatse kon niet veel meer doen dan lachen als een boer met kiespijn, want tja, het was toch een astronaut… Om een lang verhaal kort te maken heeft het hele team het volledige gamma van Volvo goed aan de tand gevoeld op het circuit. Een van mijn collega-teamleden heeft zelfs zijn allereerste “rijles” gehad van Wubbo in één van de dikste en grootste Volvo’s die ze destijds maakten. Allemaal volstrekt onverantwoord en ongepast natuurlijk maar man, wat hebben we een lol gehad.

Er werd mij gevraagd om een foto van mijzelf met Wubbo aan te leveren voor bij deze anekdote. Misschien komt het doordat ik liever achter dan voor de camera sta, maar ik kon eigenlijk niks fatsoenlijks vinden. En dat vind ik niet erg.

In het najaar van 2013 was Wubbo al heel erg ziek, maar hij wilde per se naar Australië voor wat zijn laatste zonnerace zou blijken. Vlak voor de start van de (gewonnen) race met Nuna 7 in 2013, heb ik midden in de nacht (het project verliep niet helemaal soepel, dus de dagen waren lang) op een bankje bij Nightcliff Primary School in Darwin naast Wubbo gezeten. Ik heb hem heel bewust kunnen bedanken voor wat hij voor mij heeft betekend. Het besef dat ik dat heb kunnen doen is voor mij oneindig veel meer waard dan het hebben van een selfie met Wubbo.

De foto die bij dit stukje staat is letterlijk de allerlaatste foto die ik van Wubbo heb gemaakt, en wat mij betreft ook de mooiste. Doodziek, maar zo blij als een kind en letterlijk op handen gedragen door de generatie die zijn passie voor het beschermen van de planeet waarop we leven door moet geven en waar moet maken.

Deel dit bericht:

  • Nuna

    Nuna

    Meer weten over ’s werelds beste zonneauto? Lees hier meer over Nuna9S

    Lees meer
  • Team

    Team

    Leer het verhaal van onze 10 teamleden kennen!

    Lees meer
  • Nieuws

    Nieuws

    Wil je graag op de hoogte blijven van de activiteiten van het Nuon Solar Team? Lees dan hier het laatste nieuws!

    Lees meer