Language | en

Nieuws

social

Update vanuit Australië 1 – Nuon Solar Team vertrekt naar Australië


04-09-2017 / Update vanuit Australië 1 – Nuon Solar Team vertrekt naar Australië

Op donderdagochtend is het dan zover. De grote houten kist met onze hele werkplaats, kantoor en niet te vergeten de zonneauto waar we een jaar lang zo hard aan hebben gewerkt met zijn zestienen wordt wiebelend en wankelend opgetild door een vorkheftruck. Iedereen houdt zijn hart vast maar als de kist dan eindelijk op de vrachtwagen staat en onderweg is naar Schiphol voelt het een beetje onwerkelijk. En nu? Wat doen we nu?

De twee dagen erna bestaan voor ons voornamelijk uit opruimen en inpakken. Gezamenlijk moeten we het kantoor opgeruimd achterlaten voor het volgende team, maar ook veel van de teamleden moeten hun eigen spullen nog inpakken en verhuizen om hun kamer bijvoorbeeld te kunnen onderhuren terwijl ze in Australië zijn. Zaterdagavond redt iedereen het dan ook maar net om op de afgesproken tijd op Schiphol te staan. Tientallen ouders, opa’s, oma’s, vriendjes, vriendinnetjes, broertjes, zusjes, mentoren en sponsoren staan ons daar op te wachten om ons onder luid gejuich en applaus uiteindelijk door de douane heen te sturen. Dit geeft weer een raar gevoel: naar de andere kant van de wereld om daar alle hoge verwachtingen proberen waar te maken!

De reis tot in Australië is een ontzettend lange. De eerste vlucht naar Kuala Lumpur duurt een uur of 12, maar gelukkig zitten we met z’n allen bij elkaar voor wat gezelligheid. Daarbij hebben we het afgelopen jaar geen tijd meer gehad om op de hoogte te blijven van de nieuwste films, dus er lagen plannen voor een aantal goede filmmarathons.
In de werkelijkheid waren we allemaal redelijk moe en kapot dus de meeste van ons hebben gewoon zo lang mogelijk geslapen…

Op Kuala Lumpur stond ons een overstap van negen uur te wachten. Gelukkig was er een lounge waar we in mochten waar ze onder andere kip en bier serveerden en niet te vergeten een douche (!) was, dus het was redelijk goed uit te houden. Na een uur of zes begon de verveling redelijk toe te slaan en ontstond het idee om (totaal niet beïnvloed door de biertjes die we ondertussen ophadden) met een klein groepje 40 min naar het strand te rijden, daar een uurtje op een terrasje te zitten om daarna weer 40 min in de taxi terug naar het vliegveld te zitten. Als je dat bij elkaar optelt kom je erachter dat dit inderdaad erg krap op de overstaptijd kwam te zitten, maar “dat gingen we makkelijk halen!”.

En ik moet toegeven, inderdaad, twee en een half uur later hadden we tweemaal het land doorkruist in een taxi, een hamburger gegeten op het strand, nog even snel een prachtige sterrenhemel gezien, zijn we opnieuw door de douane gegaan en dus stonden we ruim optijd bij de gate. Beetje risico kan geen kwaad!

De volgende zeven uur durende vlucht naar Sydney zaten we verdeeld over het vliegtuig in groepjes. Een paar enkelingen hadden zelfs meerdere stoelen voor zichzelf waardoor die iets meer hebben kunnen slapen. We hadden geen idee meer in welke tijdzone we nou probeerden te leven, maar we waren vooral moe.

Toen we in Sydney op onze baggage stonden te wachten zagen we een groot kartonnen bord staan: “Channel 7 is filming their show ‘Border Patrols’ here”. Nu is een aantal uit ons team groot fan van de show en hoopte om op z’n minst ‘per ongeluk’ in beeld te komen. Helaas zaten de cameramannen net even pauze te houden op een bankje en is die kans aan ons voorbij gegaan.

Daarna werd het tijd om afscheid te nemen van elkaar. Erg vreemd: een jaar lang zie je elkaar iedere dag meer wel dan niet, en dan ineens wordt het team in tweeën gedeeld. De ene helft van het team vloog meteen door naar Adelaide waar ze na een aantal dagen aan de tripup zullen beginnen. Hiervoor rijden ze met z’n achten met twee huurautos dezelfde route die wij in oktober met de race gaan rijden, maar dan achterstevoren. Onderweg schrijven ze alles op wat ze tegenkomen. Waar zijwegen zitten, waar de weg slecht is, waar je internet verbinding hebt en waar niet, waar er een doorgetrokken streep zit en je dus niet kan inhalen etc. Ook testen onze strategen alvast hun strategie uit. De tripup is voor hen eigenlijk pas de eerste mogelijkheid om hun modellen volledig te testen, daarom kom je altijd dingen tegen die niet of anders werken dan je verwacht had. Op deze manier zorgen we dat we helemaal klaar zijn voor de race!

De andere helft van het team bleef in Sydney. Hier zou namelijk de kist met Nuna erin ook aankomen een dezer dagen. De flight case komt aan in de haven en moet dan door de douane voordat ze officieel het land in mag. Uit ervaring van vorige jaren wisten we dat het er dik inzat dat de gehele kist leeggehaald moest worden. Hier zouden we met acht man wel twee dagen voor nodig hebben op het moment dat de douane alles wil zien.

In de tussentijd, terwijl we wachtten op het teken van de douane, gingen we Sydney verkennen. Uiteindelijk hebben we 3 dagen door het koude en winderige Sydney gelopen  (helaas maar 12 graden, niet helemaal wat we verwachtten bij Australië). We hebben de Opera House en de grote Bridge gezien en zijn bij de Botanische tuinen, Bondi Beach, verscheidene musea en nog veel meer plekken geweest. Uiteindelijk mochten we dan naar de haven waar de kist met Nuna op ons te wachten stond.

Toen de vrouw van de douane de lijst met spullen zag wat er allemaal in de kist zat wilde ze dat we alles eruit gingen halen zodat ze alles kon zien. We zijn begonnen met alle deurtjes en raampjes open maken, hebben haar rustig uitgelegd wat er allemaal in zat en gezegd dat we veel dingen nieuw hebben gekocht. Na wat luchtigere praatjes (ook over haar aankomende vakantie in Amsterdam) was ze gelukkig overtuigd dat de kist niet helemaal leeggehaald hoefde te worden. Al met al stonden we binnen een half uur weer buiten, daar hebben we ontzettend veel geluk mee gehad!

De dag daarna vlogen we door naar Darwin en werden we verwelkomd door een (nu nog) aangename 30 graden, een hostel met zwembad en een plek om te werken de komende maandbij de Nightcliff Primairy School. Deze school was zo leuk en de mensen zo vriendelijk dat we allemaal wensten dat we zelf op deze school gezeten hadden. Maar hier horen jullie volgende week meer over als we daar gesettled zijn en er echt wat tijd hebben doorgebracht!



top